Οι Κουμιώτες είχαν δική τους μετρική μονάδα που καθιερώθηκε με Διάταγμα από τον βασιλιά ΌΘΩΝΑ, την Κουμιώτικη βαρέλα 54 οκάδων. Τα μεγάλα Κουμιώτικα βαρέλια χωρούσαν 100 τέτοιες βαρέλες, δηλαδή 5400 οκάδες κρασί, ήτοι 7,000 περίπου σημερινά κιλά.

Τέτοια γιγάντια βαρέλια είχαν πολλά στην παλιά και ξακουστή Κύμη. Η κάθε Κουμιώτικη βαρέλα υποδιαιρείται σε 9 σταμνία, δηλαδή το κάθε σταμνί έχει 6 οκάδες (6Χ9=54). Υπάρχουνε χάλκινα, μπακιρένια δοχεία, που χωράνε ένα σταμνί.

Το κρασί το πουλούσαν με τα σταμνία και όχι με το βάρος. Σε κάθε φόρτωμα βάζανε 14-20 σταμνία, δηλαδή 80 -120 οκάδες. Το μεταφέρνανε μετά στα τουλούμια, στις γιδιές, με τα ζώα στην Παραλία, όπου ήτανε οι έμποροι και που προηγούμενα είχανε καπαρώσει το κρασί.

Τα νια κρασιά τα δοκιμάζανε μετά της Παναγίας της Μισοσπορίτισσας 21 Νοέμβρη (Εισόδια της Θεοτόκου).Προσέχανε τον καιρό, νάναι βοριάς, όταν πρωτανοίγανε το βαρέλι για να μην είναι θολό το κρασί. Οι νοικοκυραίοι της Κύμης, όσοι είχαν πολλά αμπέλια και ελιές, βάζαν, όπως ανέφερα προηγούμενα, εργάτες και στον τρύγο και στο μάζεμα της ελιάς. Πρόσεχαν να είναι περιποιητικοί και όπως λέει η παράδοση ήταν φιλότιμοι και μαγείρευαν κιόλας για να φάει όλη η εργατιά.

Και οι εργάτες ικανοποιημένοι, όταν φεύγανε ευχόντουσαν και λέγανε:

Τσαι του χρόνου

νάσαι καλά τσυρά.

Τσαι γειά στα χέρια σου

για τα φαγιά.

ΕΥΒΟΙΑ, ΛΑΪΚΌΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΤΟΜΟΣ Γ’

Η ΚΥΜΗ

ΔΗΜ.ΧΡ. ΣΕΤΤΑΣ