Απόσπασμα πρακτικού Γεν.Συνέλευσης 4/31.8.1924

“…Επί του θέματος “περί του ιαματικού ύδατος Κύμης” η συνέλευσις εγκρίνει όπως ο κ.Πρόεδρος αποστείλη προς τον εν Αθήναις καθηγητήν του Πολυτεχνείου κ.Τηλέμαχον Κομνηνόν, χημικόν την ζητηθείσαν ποσότητα ύδατος εκ 50 οκάδων προς χημικήν ανάλυσιν και εξουσιοδοτεί το Προεδρείον όπως καταβάλη τα σχετικά έξοδα της αποστολής και επιστροφής της δαμιτζάνας και ουδέν άλλο έξοδον εις βάρος του προϋπολογισμού του Συλλόγου…”

Απόσπασμα πρακτικού Γεν. Συνέλευσης 21/8/1927

“…Είτα επί του ζητήματος των ενεργειών του Δ.Σ. επί του ιαματικού ύδατος Κύμης, ο γραμματεύς αναγινώσκει αντίγραφον της από 4 Ιουνίου ε.ε. αιτήσεως του Δ.Σ. προς το Υπουργείον της Υγιεινής, εν ω εκθέτει λεπτομερώς περί των παρατηρηθέντων κλινικών αποτελεσμάτων της ενεργείας του ύδατος τούτου επί διαφόρων ασθενών πασχόντων εκ λίθων των νεφρών και του ήπατος, προσελθόντων εκ διαφόρων μερών της Ελλάδος και επί των οποίων το ύδωρ τούτο πινόμενον επί τόπου παρετηρήθησαν λαμπρά αποτελέσματα δια της αποβολής λίθων δια των ούρων των και καταπαύσεως των πόνων των εκ τούτων. Εζήτησε προς τούτο δια της ιδίας αυτής και την αποστολήν χημικού επί τόπου προς εξέτασιν και χημικήν ανάλυσιν τούτου, δια τον φόβον μη δια της μεταφοράς του ύδατος εις Αθήνας απολεσθώσι συστατικά εν αεριώδη ευρισκόμενα καταστάσει. Το Υπουργείον όμως άμα τη λήψει της αιτήσεως ταύτης του ημετέρου Συλλόγου απέστειλε την 22αν Ιουλίου εις την Κύμην τον τμηματάρχην χημικόν του Υπουργείου της Εθν.Οικονομίας κ.Μιχ. Περτέσην, όστις αφ’ ου εξήτασε επί τόπου το ύδωρ τούτο εζήτησε να τω αποσταλώσιν εις Αθήνας προς συμπλήρωσιν της χημικής αναλύσεως δυο δαμιτζάναι εκ του ειρημένου ύδατος χωρητικότητος είκοσι πέντε χιλιογράμμων ως έγγιστα, αίτινες και τω απεστάλησαν. Αναμένομεν ήδη την αποστολήν αντιγράφου της ενεργουμένης εν τω χημείω του εξετάσεως, εκθέσεως ην θα υποβάλη ο χημικός κ.Μ.Περτέσης προς το Υπουργείον της Εθν.Οικονομίας παρ’ ου έλαβε την εντολήν να έλθη εις Κύμην προς χημικήν ανάλυσιν του ιαματικού ύδατος Κύμης. Το Δ.Σ. του Συλλόγου επιφυλάσσεται άμα τη λήψει της εκθέσεως επί της αναλύσεως του ύδατος να καλέση τον Σύλλογον και ανακοινώση το περιεχόμενον ταύτης εις τα μέλη του.

Κατόπιν, συμφώνως προς τω αναγεγραμμένω δευτέρω θέματι προς συζήτησιν ο Πρόεδρος κ. Ν.Καπιτσαλάς αναγινώσκει ανακοίνωσίν του επί των παρατηρηθέντων υπ’ αυτού αποτελεσμάτων υπό του ιαματικού ύδατος Κύμης, έχουσαν ούτω:

“Μαρία χήρα Γ.Γανώση, ετών 57 εκ Κύμης, πάσχουσα από πολλών ετών εκ χρονίου βρογχικού κατάρρου προσεβλήθη κατά Μάρτιον 1925 υπό νεφρίτιδος μετά πυρετού, πόνων κατά την νεφρικήν χώραν και των αρθρώσεων. Εξετάσαντες τα ούρα εύρομεν άφθονον λεύκωμα. Μετά την τακτικήν θεραπείαν ταύτης κατέπαυσαν τα συμπτώματα ταύτα, αλλά κατά διαλείμματα μέχρι τέλος Σεπτεμβρίου του ιδίου έτους ανεφσίνετο το λεύκωμα και εξαλείφετο καθώς και τα άλλα μνησθέντα συμπτώματα. Κατά την εποχήν δε ταύτην εγένετο χρήσις βενζοϊκού λιθίου επισταμένως και των άλλων διουρητικών φαρμάκων. κατά τον Οκτώβριον του 1925 προσεβλήθη υπό ισχυροτάτου πόνου κατά τον δεξιόν μόνον νεφρόν μετά ισχυ-ρού πυρετού 40¨ όστις υπεχώρησε δια των ενέσεων pantopon. Τότε συνέστησα να μεταχειρισθή το ιαματικόν ύδωρ Κύμης και μετά παρέλευσιν δέκα πέντε ημερών από της πόσεως τούτου, ήρχισε να αποβάλη δια των ούρων της λίθους μεγέθους κεφαλής καρφοβελόνης μέχρι σπόρων μπιζελίου και φακής στρογγύλους και σκληρούς άνευ γωνιών περί τους τριάκοντα καθώς και άφθονον άμμον ερυθρού χρώματος. Έπαυσαν αμέσως οι πόνοι και κατέπαυσεν ο πυρετός. Εξηκολούθη μέχρι Απριλίου του 1926 κατά διαλείμματα να αποβάλη τοιούτους, οπότε ήτο υγιής μέχρι του Οκτωβρίου του 1926 αν και εξηκολούθη την χρήσιν του ύδατος τούτου. Επανελήφθη δε η αποβολή λίθων και άμμου από της εποχής ταύτης μέχρι τέλους Ιανουαρίου του 1927. Έκτοτε μέχρι σήμερον τυγχάνει υγιής μη αποβάλλουσα ούτε λίθους ούτε άμμον παρ’ όλην την χρήσιν του μνησθέντος ύδατος. Παρετήρησε δε η ιδία, ως μοι είπεν, ότι εφ’ όσον ελάμβανε επί τόπου το ύδωρ τούτο και έπινεν έβλεπεν εφ’ εαυτής καλύτερα θεραπευτικά αποτελέσματα ή οπότε μετέφερε τούτο εις την οικίαν της”. Επέδειξε δε τους λίθους και την άμμον εντός κυτίου, ως είχε συλλέξει εκ των ούρων της μνησθείσης ασθενούς κατά διαφόρους εποχάς και προς τα παριστάμενα μέλη του Συλλόγου.

Δεύτερον περιστατικόν αναφέρει τον ταγματάρχην του Ελέγχου κ.Λιγνιδάκην, ελθόντα κατά μήνα Ιούλιον και τη προτροπή φίλου του εις Κύμην ίνα υποβληθή επί τόπου εις θεραπείαν δια του ιαματικού της ύδατος. Πάσχων προς ετών υπό λίθων του αριστερού νεφρού ενεχειρίσθη και εξήχθη ο λίθος αρκετού μεγέθους. Προ της αφίξεώς του ενταύθα ακτινοσκοπηθείς εβεβαιώθη περί της υπάρξεως τριών σχεδόν μεγέθους φασιόλου και έτι προς εν τω αριστερώ νεφρώ. Μετά πόσιν επί δέκα πέντε περίπου ημέρας του ύδατος τούτου επί τόπου, παρετήρησε κατόπιν σφοδράς αλγηδόνος αποβαλλόμενον λίθον δια των ούρων μεγέθους φακής στρογγύλης λευκής και μερικά συγκρίμματα μικρότερα….”

Πηγή:Δημήτριος Πέππας